: تِزورونی اَعاهِـدکُم به زیارت من میآیید، با شما عهد میبندم تِـعِـرفـونی شَفیـعْ اِلکُم میدانید که من شفیع شمایم أسامیـکُم اَسَـجِّـلْـهِه أسامیکُم اسامیتان را ثبت میکنم هَلِه بیکُم یا زِوّاری هَلِه بیکُم خوش آمدید ای زائران من خوش آمدید وَ حَـگّ چَفِّ الکَفیل و الجود وَ الرّایه قسم به دستان ابالفضل و کرامت و پرچم او أنا وْ عَبّاسْ وَیّاکُم یَا مَشّایه من و عباس با شماییم ای که با پای پیاده به سوی من میآیید یا مَن بِعْتو النُفوسْ و جِئتـو شَرّایه ای که جانهایتان را به بهای زیارت من به کف گرفتهاید عَلَیّ واجِبْ اَوافیکُم یَا وَفّـایه بر من واجب است تا به شما وفا کنم، ای وفاداران ! تواسینی شَعائرْکُم عزاداریهایتان به من دلداری میدهد تْرَوّینی مَدامِعْـکُم و اشکهایتان مرا سیراب میکند اَواسیکُم أنَـا وْ جَرْحـی أواسیکُم من و زخمهایی که بر تن دارم به شما دلداری میدهیم هَله بیکُم یا زُوّاری هَلِه بیکُم خوش آمدید ای زائران من، خوش آمدید هَلِه یَلْ ما نِسیْتْ و عَلْ وَعِدْ تِحْـضَـرْ خوش آمدید ای که وعدهتان را فراموش نکرده و بر سر موعد حاضر میشوید إجِیْـتْ و لا یْـهَـمَّـکْ لا

خودت را جاے زنے بگذار ...

کہ بہ وقت پریشانےِ یک رابطہ...

بلند میگوید : همه ے مردها مثل همند...

دلگیر نشو...

اگر از کسے ضربہ میخوردے کہ برایت جاےِ همہ بود ، تو هم همین را مے گفتے